De dag dat je werd bezorgd was ik als een kind zo blij,
jij, in prachtig felrood, bleef altijd bij mij.
Samen fietsten we door de grote stad,
niets deed ons wat, geen hobbel, geen spat.
Af en toe een lekke band, daar bleef het bij,
wind, regen, onweer, drank, jij bleef altijd aan mijn zij.
Maar op den duur gaan de jaren knagen,
ook aan je zadel, spatbord, stuur en bagagedrager.
De fietsenmaker kon je weer oplappen,
toch ging het vanaf toen met grote stappen.
Tot ik er vandaag achter kwam,
je was gebroken, dat was het dan.
Vaarwel lieve Kronan.











