Bulbs are killing the world

Hoe staat het met uw gloeilampen? Zijn ze al weg? Of bent u er niet zo mee bezig? Hoewel de gloeilamp in Australië vanaf 1 januari 2010 verboden is lijkt de rest van de wereld ondanks de inspanningen van Al Gore en de zijnen weinig oog te hebben voor de spaarlamp. Om ons nog maar een beetje extra bewust te maken van de schadelijkheid van de gloeilamp kwam Greenpeace recentelijk met onderstaande advertentie. De status van de gloeilamp in al haar eenvoud vastgelegd.
Via DutchCowboys.

Staatszender met identiteitscrisis

De geweldige studiereis van Mercurius leidde de studentenkolonne ditmaal naar het indrukwekkende gebouw van Magyar Television, de Hongaarse staatstelevisie. In een uitgebreide rondleiding door het kloppende hart van de Hongaarse nieuwsindustrie werd duidelijk dat men de begrippen nieuws, integriteit en objectiviteit bij MTV op geheel eigen manier invult.

Multimediaparadijs Boedapest

Tijdens een trip naar Oost-Europa denk je toch al gauw aan achterstand en armoede. Vroeger was dit het geval en de revolutionaire succesverhalen die het tegendeel bewijzen vooralsnog ontbreken. Onterecht, commercieel gezien snapt men in Boedapest precies hoe de vork in de steel zit. Niet alleen de hoeveelheid reclame is verrassend, maar minstens zo opvallend is de eindeloze variatie aan marketingmogelijkheden die de stad rijk is. Zo lijkt het nieuwe fenomeen narrowcasting in Boedapest allang niet meer nieuw. Op het vliegveld, in uitgaansstraten en supermarkten staat altijd een touchscreen voor je klaar.

”Budapest is booming”, aldus Sandor Piller, managing director van het Hongaarse hoofdkantoor van reclamegigant Euro RSCG.

Kleurrijk en somber

Welkom in Boedapest. Geplaagd door een misselijkmakende ammoniaklucht in een Hongaars internetcafe vertel ik u graag over de stand van zaken in het Parijs van Oost-Europa.

Na een aantal dagen in de onverbiddelijke hitte is het duidelijk dat Boedapest zich definitief heeft losgerukt van het communisme dat tot 1989 de boventoon voerde. Tien jaar geleden wandelde ik als twaalfjarig jongetje door een grauwe, arme stad. Hoe anders ligt de stad er nu bij. Grote hoeveelheden billboards en streetart bepalen het straatbeeld en de mensen lopen er kleurrijk gekleed bij. Echter is de nasleep van het communisme nog duidelijk herkenbaar in de mentaliteit van de Hongaarse hoofdstedelingen.

Een monster in je broek

Soms hangt het bloggen aan elkaar van toevalligheden. Afgelopen zaterdag schreef ik een artikel over hoe ‘jatten’ een efficiënte strategie kan zijn om tot een goede reclamecampagne te komen en vanochtend sla ik de Metro open en lees ik over een nieuwe stichting voor mannen met prostaatkanker: Blue Ribbon. De mannen van Blue Ribbon zijn zo vrij geweest om de succesvolle borstkankercampagne te gebruiken als ideale springplank om prostaatproblemen onder de aandacht te brengen.

De basis van The American Dream

Starend naar het overweldigende aanbod aan marketingboeken stond ik niet lang geleden enigszins aangeslagen in Barnes & Noble, een indrukwekkende boekhandel aan de New Yorkse Fifth Avenue. Ik bekeek er een paar en merkte op dat veel van de boeken uitblinken in het verzinnen van zoveel mogelijk abc’tjes, stappenplannen en how-to-lijstjes. Typisch. Maar waarom zien we dit in Nederland niet terug?

Bring back the love

De liefde tussen adverteerder en consument is weg. Dat wordt met onderstaand filmpje geïllustreerd door een marketing manager van Microsoft, die dit filmpje ontwikkelde voor Microsoft Digital Advertising Solutions. Het filmpje heeft zelf zijn eigen weblog. Herkenbaar?

Met dank aan de mannen van Dutch Cowboys.

Confrontatie is de weg naar een betere wereld

‘Uw afval is zijn lunch’, dat is de boodschap van liefdadigheidsorganisatie Poglyad aan de inwoners van Oekraïne en Wit-Rusland. Poglyad is onlangs een guerrillacampagne gestart om begrip op te brengen voor de erbarmelijke situatie van de vele daklozen in de voormalige Sovjetrepublieken. Poglyad heeft vele containers beplakt met een foto van een dakloze waarbij de mond ter hoogte van de containerklep zit.

Zuid-Amerika heeft er een dictator bij

De innige banden die de Venezolaanse president Hugo Chavez onderhoudt met de familie Castro zijn de afgelopen week op een schrijnende manier duidelijk geworden. Met als eindresultaat het sluiten van de grootste tv-zender van het land RCTV (Radio Caracas Television). Chavez besloot vorige week de uitzendvergunning van het tv-station niet te verlengen, met als gevolg dat RCTV afgelopen nacht haar laatste minuten op de ether beleefde. Het lijkt de eerste stap naar het Cubaanse mediamodel van Fidel Castro, met enkel door de staat gecontroleerde zenders.

Buitenreclame met een dictatoriaal randje

Een echte blogger kijkt altijd uit naar inspiratie, ook op vakantie in Tunesië. Dat deed ik ook en al wandelend door verschillende Tunesische badplaatsen viel mij op dat in een redelijk arm Afrikaans land dat al jaren worstelt met de mensenrechten genoeg ruimte is voor buitenmarketing. De Tunesiërs lijken de kracht van de buitenreclame goed te begrijpen, toch valt er één ding op. De kwaliteit en plaatsing van de billboardconstructies laat vaak te wensen over. Veel buitenreclame langs de wegen valt negatief op door de vele beschadigingen, soms ontbreekt de poster zelfs volledig. Het heeft er veel van weg dat Tunesië de verwestering van haar badplaatsen niet bij kan houden, met één opvallende uitzondering